me-labai

ความจริงแล้ว พยายามจะไม่ไร้สาระ แต่ยังไงมันก็เป็นงี้จนได้

จะหนีตัวเองพ้นได้ไงฟระ หุๆ

อาจจะหักมุมจากบล็อกข้างบนไปหน่อย เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อคืนหนะ เหอะๆ

พยายามสุดๆที่จะไม่พูดเรื่องตัวเองแต่ขอหน่อยเถอะ (คิดไรมากมันก็แค่บล็อก)

สำหรับฉันแล้วช่วงเวลาที่ผ่านมายากเย็นแสนสาหัส แทบจะตาย ฟังเพลง ร้องไห้

ร้องไห้เพราะอยากร้อง ซึ่งก็ทำให้หายบ้างเหมือนกัน งานทียุ่งทำให้ไม่ค่อยมีเวลา

นานๆไปก็ลืมนึกไปว่า มันนานมาแล้ว

เวลาช่วยคุณได้จริงๆ ถ้าคุณอกหัก (แต่จะนานเท่าไรก็แล้วแต่แต่ละคน)

เคยมีบางทีที่คิดว่า ชาตินี้คงไม่มีทางผ่านเรื่องเลวร้ายไปได้ แต่มันก็ผ่านไป

ไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไป ทุกๆอย่างเลย คนที่รัก คนที่รักเรา

คงมองโลกในแง่ร้ายไปหน่อย แต่มันก็เป็นความจริง

* ความสุขไม่อยู่กับเราตลอดเฉกเช่นความทุกข์นั่นแหละ

แล้วจะเศร้าไปทำไม เวลาที่ไม่มีแฟนนี่แหละ ทำให้ได้เรียนรู้ว่า มันดีแค่ไหนที่มีเพื่อน

อยู่กับเพื่อนสนุกจะตาย หัวเราะนู่นนี่ แล้วก็ทำให้ได้รู้ว่า แต่ก่อนไปมุดหัวที่ไหนนะ

เวลามันสั้นนิดเดียว ใช้ให้คุ้มเถอะ

แต่แล้ว วันหนึ่ง**เมื่อถึงฤดูที่อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

เกือบทุกคนกลุ่มเพื่อนมีความรัก หึๆ มีคนหนึ่งมีแฟน

เพื่อนๆทีเหลือ ดูกระตือรือร้น แถมยังไปไหว้พระตรีมูรติ (ที่ central world) ไหว้แบบจริงจัง

ขอไรกันไม่รู้ ส่วนฉันก็ไหว้ แต่ก็ไม่ได้ซื้อของอะไรไหว้ (ไหว้ด้วยใจ)

สำหรับฉันแล้ว ไม่เกี่ยวหรอก แต่ดันเป็นช่วงเวลาที่ได้เจอคนๆหนึ่งพอดี แปลกแต่จริง

เคยมั้ย ที่เจอคนที่คิดว่าใช่ (ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า)

แต่ทุกครั้งที่เห็นหน้า มันก็หมันเขี้ยวทุกครั้ง หึๆ

ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า ไม่รู้ว่าเร็วไปมั้ย

แต่ เอาแค่ว่า มี ความ สุข ก็ พอ แล้ว

แต่พอคิดว่าจะต้องเป็นแฟนกับใครสักคน ก็เกิดป็อด(กลัว)ขึ้นมา

เคยเป็นมั้ย โรคกลัวการผูกมัด คิดดูก็ชักป็อดๆ ขึ้นมา

ไม่รู้ว่าต่อไป จะเป็นไง จะต้องทำให้ใครเสียใจหรือเปล่า

ว่าแต่ จะคิดมากทำไมฟระ

ของแบบนี้เสี่ยงดวง เชื่อความรู้สึกตัวเอง ดันเป็นคนที่ใช่และมาถูกเวลา

ดูกันต่อไป หึๆ

ดู ท่า มัน จะ เข้า ที แนะ

ดูท่าฉันจะมีความรัก หึๆ

อวยพรให้ทุกคนที่มีความรัก เย้++

ป.ล. อย่างที่มีคนชอบบอกฉัน (ตอนที่ชอบบ่นเหงา) เดี๋ยวมันจะมาก็มาเองแหละ อย่าไปตามหาเลย (จิงแฮะ) มาตอนเวลาจะนอนแทบจะไม่มี อ่านหนังสือแทบไม่ทัน

มีกำลังใจบ้างมันก็ดีเหมือนกันนะ

ข อ บ คุ ณ (ถึงจะไม่ได้มาอ่านแต่ขอให้ส่งถึงละกัน)

ปล.*สาระไร้สุดๆ

เมื่อวานหลังจากเริ่มทำ blog แห่งนี้ ก็เลยคิดว่า จะเลิกอัพที่ my space ของ เอ็มเอสเอนแล้ว

ก็เลยกลับไปดู แล้วก็คิดว่า เออ ไม่เอาดีกว่าหว่ะ (ตัดใจไม่ลง) -*-

สีมันสวยดีอ่ะ ถึงเป็น theme ที่มันให้มาก็เถอะ

สีน้ำตาล มันช่างเยี่ยมจริงๆ แม้แต่ที่นี้ก็ไม่เหมือน (มันก็คงจะเหมือนได้ถ้าแกปรับโคดสี)

แต่ว่านะ ตอนนี้ขี้เกียจทำ คือสองที่มันไม่ควรเหมือนกันใช่มั้ย

แล้วก็อ๋อ อีกอย่างความจริงตั้งใจว่า จะไม่บอก บล็อกนี้แกใคร จะได้มีความลับเป็นของตัวเอง (ตอนนี้ก็ยังไม่บอกนะ)

แต่ว่า เริ่มชักจะคันปากยิกๆ อย่างน้อยก็อยากบอกคนๆนึง แต่บอกไปก็รู้ไต๋หมดสิฟระ

เป็นต้นว่า คิดแล้วไอที่เขียนๆก็อยากให้คนอ่านเหมือนกัน บางทีมันก็เหมือนจะมีสาระ

กลับไปนั่งอ่านสเปส ก็ดูแล้ว เออ เขียนไรไปมั่งเนี้ยะ แปลกๆดี

เป็นความทรงจำที่ดี จริงแนะ (ถึงจะเขียนเรื่องเศร้า)

ที่นั่นมีแต่ความทุกข์ทน ของการเปล่าเปลี่ยวกับความเหงา

ที่นี่ กับความรักครั้งใหม่ ยังไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า

แต่ยังไง ก็ ไม่เหงาแล้วหล่ะ

*อาจเพราะเธอ คนที่ฉันเจอ

ว่าแต่ สีน้ำตาล มันสวยเจรงๆ (บ้าไปแล้ว)

ว่าแต่ ที่นี่ไม่มีอะไรที่เป็นตัวเราเลยแม้แต่ชื่อประจำ 55+

เพราะว่าตั้งใจจะเขียนเรื่องที่แรงสุดๆ (ซึ่งยังไม่ได้เขียน) หึๆ

อ้ะ ดูกันต่อไป


edit @ 2006/10/15 14:01:30

เมื่อกี้นี้ ทำ+สมัคร บล็อก ให้เพื่อน(รึป่าว) คนหนึ่ง

แปป เดียวเท่านั้นแหละ กำลังจะคอมเม้นท์กะว่าเปนคนแรก ป้าดดด

คนแย่งเราซะแระ ไรเนี่ยคนมาคอมเม้นเพียบเรย

อะไรกัน ชิ หมันไส้ๆ นาวิน น่ารัก (อะโด่ นึกว่าน่ารักเหรอ)

เออไม่น่ารักแล้วจะรักเหรอ เออเว้ย (บอกกันอย่างนี้แหละ)

อ่านอยู่ป่าว

จะว่าไป comment นั้นสำคัญไฉน

บางที อาจจะเป็นกำลังใจให้คนเขียนป่าว

เหมือนจะได้มีปฎิสัมพันธ์ได้ด้วย

ถ้ามี comment ก็คงมีคนอ่าน อ่ะนะ

เจ้าอ้วนนน น่ารักจัง

จะว่าไปแล้วก็บอกคนอื่นจนได้ พวกเก็บความลับไม่อยู่ หึๆ ช่วงนี้ของไรสาระก่อน

เด้วสาระจะตามมา

สวัสดี ไม่ได้เขียนมาซะหลายวัน (แหมดูสำนวน)

มัวแต่ทำนู่นทำนี้ ความจริงก็ไม่ได้ทำอะไร เล่นเกมอยู่ มีเรื่องตั้งเยอะจะเขียน แต่ไม่รู้จะเขียนอ่ะไร

แค่ข้ามคืน ข้ามวัน

กับวันเวลา ที่ได้รู้จักคนๆ หนึ่ง แค่แปป เดียว

แล้ว ชีวิตชั้น ก็เปลี่ยนไปอีกแล้ว

อย่างน้อย อาจมีกำลังใจ ขึ้น มีคนให้ระบาย บ้าง

แค่คิดว่า ทุกอย่าง มันช่างมีเหตุมีผล

ถ้าเค้าไม่ได้ทำสิ่งนั้น คงไม่มีพวกเราในวันนี้

คือมันเป็นอย่างนี้

เค้า --> เรียนกลอง -- > รู้จักกับคนๆหนึ่ง (เป็นญาติชั้น) -- >

3 ปีต่อมา --> ชั้น เบื่อ บอกพี่ แนะนำหนุ่มให้รู้จักบ้างสิ ---> พี่ลากเค้ามาได้คุยกัน

---> เราได้รู้จักกัน

จะว่าไปตอนนั้นช่วงสอบ กับส่งงานพอดี แทบตาย พอได้กำลังใจมารู้สึกดีขึ้นมา

ขอบคุณจริงๆนะ

ไม่รู้ว่าเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า แต่ในทีสุดพระเจ้าก็ส่งคนมาให้ซะที

นั่งช้ำใจมาเป็นปีแล้วนะ

แต่เรื่องราวดูเป็นเหตุเป็นผลกันเสียจริง ถ้าวันนั้นเค้าไม่ทำอย่างนั้น

เราคงไม่ได้รู้จักกัน

แหม มัวไปมุดหัวอยู่ไหนมา

แต่ถ้าเรารู้จักกันก่อนหน้านี้ คงจะวุ่นวาย

นี่แหละ น้า เค้าถึงเรียกกว่า คนที่ใช่ที่ถูกเวลา

รู้จักกันแค่แปปเดียวเอง

โชคชะตาหรือปล่าว ไม่รู้นะ

เพ้อไรเนี่ยะ เอาเป็นว่าเป็นคนมีสาระ สลับกับเพ้อเจ้อละกัล

ไม่รู้ว่าจะนานมั้ย แต่วันนี้ดีใจ ที่เป็นงี้ละกัน

สวัสดีจ้า แ ฟ น ฉั น

ก็ฉันหนะไม่โสดแล้วนี่

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ

ขอระบายต่อหน่อย เป็นคำเพ้อๆ เป็นกลอนเปล่าๆ

ถึง เธอ เจ้าอ้วน

ขณะนี้เวลา 2.36

ดึกแล้ว

ฉันไม่สามารถข่มตาให้หลับ

เวลาผ่านไปบางทีเร็ว บางทีช้า

ผู้คนที่ออนเอ็มพากันลาไปนอน

ถามไถ่ ว่าฉันยังไม่นอนอีกหรือ

ยังไม่อยากนอน เพราะนอนไม่หลับ ฉันตอบ

บ้านหลังนี้มีแต่ฉัน

เพียงลำพัง

ฉันคิดถึงเธออยู่

คิดถึงสายตาอ่อนโยน และสัมผัสจากมือ

เจ้าอ้วน เห็นเธอทีไร

ฉันอยากจะหยิกหลายๆที

เรียกเธอว่าอ้วน ทั้งที่เธอไม่อ้วนสักนิด

แค่ท้วมๆ เท่านั้นเอง

ตอนนี้หลับไปแล้วสินะ ฝันเธอเป็นอย่างไร

ฉันรู้ว่า เธอไม่สบายใจ

พูดไม่เก่ง คนแบบฉัน ไม่รู้จะปลอบเธอได้ไง

แต่ถ้าหากฉันอยู่ข้างๆเธอ

เธอจะรู้เองว่าฉันปลอบเธอได้อย่างไร

ก อ ด

ก อ ด

ฉันเอง เป็นแค่คนธรรมดา

เธอเองก็คนธรรมดา

อยากจะดูแล คนแบบเธอ

เป็นเพราะเธอ ทำให้ฉันมี

สิ่งที่เรียกว่า กำลังใจ

สิ่งที่ขาดหายไปนาน

เจ้า อ้วน อ่านอยู่หรือปล่าว

บอกทีว่าเราคิดเหมือนกัน

เจ้าอ้วน คิดถึงเธอมากมาย

เวลาที่หลับตาทีไร

นึกถึงหน้าบ๊องๆของเธอ

ยิ่งทำให้คิดถึง

กว่าเราจะได้พบกัน ไม่รู้เมื่อไร

อยากหยุดเวลา ที่ไม่มีตัวตน

ขอร้องให้ คนแบบฉันมีความสุขนานๆ

สุขจริงๆ เวลาอยู่กับเธอ เจ้าอ้วน

ความรู้สึกของฉัน

ไม่อาจบอกเป็น คำพูด

แต่หากเธอสัมผัสมันได้

ฉันก็พอใจแล้ว

ขอมือหน่อยนะ เจ้าอ้วน*

ยิ่งเขียนยิ่งคิดถึง

คืนนี้นอนไม่หลับแน่ๆ



มนุษย์หิน dot em
View full profile