2010/Jul/22

ถึงเธอ

ตอนนี้เธอเดินผ่านเข้ามา
หรือไม่ว่าฉันจะกระเสือกกระสนเข้าไปหาเธอ
ความรู้สึกดีๆมีมาตลอด
ห่วงใยใส่ใจ มีความสุข
มีความหวังดี เบิกบาน

แต่เมื่อมาถึงจุดหนึ่ง เมื่อเธอคิดว่าฉันคงไม่ใช่
ฉันเข้าใจ ฉันยอมรับ

จนวันหนึ่งมันจบลงแล้ว เธอเดินหายไปจากชีวิตฉัน
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหมือนฉันไม่เคยมีตัวตน
ฉันเข้าใจ 
แต่เหมือนไม่เข้าใจ
เธอเดินจากไปและไปพบกับความทุกข์ในแบบของการเจ็บปวดจากรัก
ในขณะที่เธอก็ทิ้งให้ฉันเจ็บปวดอยู่ที่นี่ตรงนี้โดยไม่เหลียวหันมา
เธออาจจะกล่าวได้ว่า ฉันมิได้เข้าใจในความเจ็บปวด ความเหงา เศร้าที่เธอรู้สึก
แต่ฉันได้รู้สึกแบบนั้น ในตอนนั้น 
ที่เธอหายไปจากชีวิตฉัน
สิ้นเชิง
เรียบง่าย
ตัดขาด
และเจ็บปวด

การสนทนาที่เคยมีทุกวันขาดสะบั้น
เธอแค่หายไป
ชีวิตฉันเป็นเหมือนเดิม
พยายามรักษาตัว จากอาการใจสั่น
เมื่อเห็นเธอในโลกเสมือนออนไลน์
เธออยู่ตรงนั้น
อยู่ที่นั่น

บางคราวฉันลืมไปได้ ยิ้มหัวเราะ มีความสุข
แต่บางคราวกลับนึกขึ้นได้
ถึงรอยยิ้มเล็กๆ ในวันแดดจ้า ริมทะเล
ในตอนนั้น

บางคราวก็นึกถึงเธอขึ้นมา
จะพูดโง่ๆว่า คิดถึงขึ้นมาจับใจ
ทั้งที่พยายามจะลืมไป
ใจสั่นอีกครึ้ง
แวะไปดูว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง

เธอเคยนึกถึงฉันบ้างไหม
คงเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ
แต่ฉันก็เข้าใจถ้าคำตอบคือไม่

แม้ฉันจะไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร
แต่คงไม่ได้เป็นเพราะฉัน
หรือเพราะใคร
แค่ความรู้สึกที่มันคงไม่ใช

ขอบคุณกับความสุขเล็กๆในวันนั้น
และขอบคุณกับบทเรียนจากคนที่เดินผ่านมา
ที่ทำให้ฉันไม่มีวันลืม


Comment

Comment:

Tweet


เกิดขึ้นมาแล้วมันจะผ่านไปหนะ...

ชีวิตก็แบบนี้แหละ

#2 by T o' M @ ZZ u ครับ At 2010-07-22 21:44,
อ่าน ไป อ่าน มา ก้อ ชัก มึน ๆ ฮะ..

คง เปน เพราะ ง่วง นอน....

แต่ ก้อ สู้ ๆ ฮะ...

......
big smile big smile big smile big smile big smile
#1 by Lamoods At 2010-07-22 00:07,