2010/Jun/03


ในชีวิตที่ผ่านมาเกินกว่า ยี่สิบปี ความรักเป็นสิ่งที่วนเวียนมาในชีวิตอยู่บ่อยครั้ง
บางครั้งแวะเวียนมานาน บางครั้งเหมือนลมเบาๆ
หากแต่สิ่งที่ต้องยอมรับมาพร้อมกับความสัมพันธ์คือความคาดหวัง และหลงลืมความรู้สึก
ตัวตนที่แท้จริงของตนเอง
เมื่อใดที่หมกหมุ่นในความรัก พยายามทุ่มเทไป หากแต่ลืมความรู้สึกภายในของตนเอง
ท้อแท้สิ้นหวังและหดหู่ แท้จริงแล้วรักไม่ได้ทำอะไรเราหากแต่เราทำตัวเอง
ยึดมั่นและถือมั่น ผูกติดตนเองกับคู่รัก อดีต อนาคต เหตุการณ์ที่ยังไม่มาถึง
สุดท้ายได้แต่หมองเศร้ากับภาพในจินตนาการ

ตัวตนเราที่แท้หากได้รับซึ่งการยอมรับ อย่างน้อยจากภายในตน เมื่อนั้นความรักจะเกิดขึ้น
สุขสงบ น่ายินดี

หรือแม้แต่หากความรักไม่ได้มีอยู่กับเรา หนึ่งในสิ่่งที่มอบให้แก่ตนได้ คือ รักและมีศรัทราในตนเอง
สัตว์สังคมอย่างมนุษย์เรานั้นย่อมมีเหงา เมื่ออยู่ลำพังเป็นธรรมดาโลก
แต่เหงาแล้วก็อย่าได้เศร้า ถ้าถามว่าทำไมถึงเศร้า เศร้าเพราะลำพัง? เศร้าเพราะไม่มีความรัก?
ตอบคำถามเหล่านี้ บางทีเราอาจอยากมองหาความสุขมากกว่าความเศร้า
ใช้เวลาอันมากมายไตร่ตรองชีวิตที่ผ่านมา
การจากลา ความรัก ความผิดหวัง

สิ่งที่ติดค้างในใจ กำลังคลายลงทีละส่วน อย่างน้อยกับความรักในครั้งแรก
เมื่อได้ขอโทษบุคคลที่เราได้ทำผิดต่อเค้า เรากำลังยอมรับตัวตนของเรา
ความผิดพลาด ความเสียใจที่ก่อแก่ผู้อื่น

ฉันรู้สึกว่ามันมีมากมาย คงได้แต่ยอมรับมันและกล่าวขออภัยในสิ่งที่ได้เกิดขึ้นและการกระทำ
หากแต่เราไม่สามารถย้อนแก้อดีตเหล่านั้นมีแต่ยอมรับ และเมื่อหวนคิด สะท้อน
ถึงอนาคตที่จะมีมาแต่ต่อไปนี้

เมื่อความรักหรือบุคคลที่พบพานกำลังจะจากไป
ส่วนหนึ่งที่ต้องยอมรับคือ ไม่มีสิ่งใดที่ยั่งยืนนาน เหมือนบุคคลที่ผ่านมาให้พบพาน
ประสงค์บางอย่างเกิดกับชีวิตเรา แต่หากต้องยอมรับว่าเมื่อเขาผ่านมาเขาก็ต้องผ่านไป
หากเราจะทุกข์ ทุกข์ใจเนื่องด้วยเหตุใด
ในเมื่อมันอยุ่เหนือความควบคุมของตัวเราเอง

เรามิอาจขัดขวางวงล้อที่กำลังจะหมุนไป ยอมรับและเข้าใจ

มันอยู่ที่ความคิด มันอยู่ทีความรู้สึก
อยู่ที่จะทุกข์หรือจะสุข
วางเฉย หรือ เศร้าโศก

หากว่าเราสงสัยว่าทำไมคนนั้นทำอย่างนั้น ทำอย่างนี้
ออกนอกกรอบความรัก ไปมีคนอื่น ทรยศ ต่อความรู้สึกความรักของเรา
นั่นก็เป็นความสงสัย
หากแต่เราคงต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่ง ในเมื่อเขาก็เป็นมนุษย์
มีทุกข์มีสุข มีสมหวัง ความรู้สึกเช่นเดียวกันกับเรา
ที่จะพลาดผิดไปย่อมมีเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
ไม่ได้กล่าวว่าให้ลืมความเศร้า ให้อภัย
แน่นอนเราก็เป็นปุถุชน อีกคนหนึ่ง มีโลภโกรธหลงเช่นเดียวกัน

แต่ความโกรธ และเกลียดจะอยู่นานไหม?
ความเศร้า และเสียใจจะอยู่นานไหม?
มีแต่ตัวเราเองที่จะตอบได้
ที่ลึกไปกว่านั้น
ใครกันที่มีความทุกข์??
ตอบกันคือๆ ก็คือตัวเราเอง
แล้วใครหล่ะ ที่เศร้าเสียใจ
อาาา ก็ตัวเราเองอีกเช่นกัน

ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ เราคงมิอาจหลีกหนีจากสิ่งเหล่านี้ได้
ไม่นานมานี้ ฉันได้อ่าน หนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อว่า เซน ศิลปะแห่งการตกหลุมรัก ( Zen and art of falling in love)
ในช่วงที่กำลังโศกเศร้า หมิ่นเหม่ในความสัมพันธ์
มันช่วยทำให้เข้าใจ และรับมือกับความรู้สึกได้มากขึ้น
เหมือนอยู่ๆ ก็เข้าใจ
ความทุกข์ผิดหวังจากการเลิกรา
น้อยลง...
แค่สุดท้ายแล้ว ก็เข้าใจว่าความรักแบบนั้นมันแค่หายไป
แต่อย่างน้อยมันก็อยู่ที่นั้น
มีแต่ เรา และ เขา ที่แปรเปลี่ยนไป และความรักที่เกิดขึ้น ณ ขณะนั้น
ไม่หวนมา เพราะตัวแปรมันเปลีี่ยน
ที่ทุกข์เศร้าเพราะยึดติดกับเหตุการณ์ บุคคล มากเกินไป
ยอมรับมัน เข้าใจแล้ว
เป็นสิ่งที่มันเป็นไป  

ความรักไม่ได้หายไป มันกำลังแปรไปอีกแบบหนึ่ง ถ้าหากเรายอมรับมันได้
มันไม่เคยหายไปไหนเลย

อยู่กับตัวตนให้ดี
รักตัวเองให้มาก
มองย้อนกลับมา

ลืมอะไรไปหรือเปล่า​?

เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเผชิญโศกในความรัก

ขอบคุณโลกใบนี้ที่สรรสร้างความรู้สึกดีๆ

Comment

Comment:

Tweet


รับความจริงให้ได้  เพราะเขาเคยเป็นเกย์มาก่อน รักชายมาก่อน
#9 by กเเ (58.8.179.238|58.8.179.238) At 2014-02-12 23:44,
รับตัวตยฃนเขาให้ได้ เพราะเขาเคยเป็นเกย์มาก่อน  รักชายมาก่อน
#8 by อ้ร (58.8.179.238|58.8.179.238) At 2014-02-12 23:43,
#7 by (114.37.205.82) At 2010-08-10 15:38,
เข้าใจ และยอมรับ
#5 by 6strings (203.154.144.2) At 2010-06-07 12:55,
ชอบมากครับ Hot! Hot! Hot! big smile
#4 by suckzensay At 2010-06-03 20:04,
: )
#3 by littlebert At 2010-06-03 14:57,
ชอบนะเจ๋งดีมีมุมมองความคิดดีดี
พริกไม่เผ็ดไม่ใช่พริก มะนาวไม่เปรี้ยวไม่ขมไม่ใช่มะนาว
ความรัก คือ เเรง อย่างหนึ่งที่รับรู้มันได้ เเต่คำนวณไม่ได้ด้วยสูตร ทั้งความเร็ว น้ำหนักความเเรง เเละทิศทางHot! Hot! Hot!
#2 by cesarmonsters At 2010-06-03 03:09,
เรายังไม่เคยสัมผัสความรู้สึกนั้นเลยด้วยซ่้ำ
เพราะความกลัวที่จะมีรัก

ทางโน้นเป็นยังไงบ้างล่ะ
ถึงจะมีทุกข์บ้าง แต่ความสุขที่ได้ก็รู้สึกดีใช่หรือเปล่า..
#1 by [ Sai ];charot At 2010-06-03 03:01,