2010/May/25

ฟ้าฝนเปียกปอนจากฝนฟ้าคะนองยามดึก

นกน้อยบินคึกเต็มท้องฟ้าน่ามอง

 

ก้าวเท้าออกจากบ้าน

ชิวิตเดิมๆเป็นเหมือนเช่นทุกวัน

 

แต่ชีวิตฉันไม่เหมือนเก่า

เติบโตจากวัยเยาว์

เดินออกจากความเหงาเศร้าที่ทุกข์ทน

 

เดินไปคนเดียวลดเลี้ยว วกวน

หนทางข้างหน้าน่าฉงน

 

มองเห็นบางคนอยู่ไกลๆ

หากฉันเติบโตเป็นผู้ใหญ่
เข้มแข๊งและสดใส

 

หากวันนั้นมาถึง

แล้วเธอจะรอฉันได้ไหม

 

Comment

Comment:

Tweet


เรื่องดีร้าย ผันผ่านมากมาย
ฉันยังจำรอยยิ้มสดใส
แวตาเป็นประกาย
อยากหมุมมันมา อีกสักครั้ง....... จะได้ไหม
#3 by 6strings (203.154.144.2) At 2010-05-26 15:14,
ปะ เดินทางกัน
#2 by daranee At 2010-05-25 19:42,
วู้วววว เปนไงบ้าง อิอิอิbig smile
#1 by ~* นายจดหมายรัก ^^ At 2010-05-25 18:14,