มนุษย์สองคนรักชื่นดูดดื่ม
หันเหคิดเองว่า กำลังสูดกลิ่นความรัก
ดื่มด่ำทุกเวลา ทุกวันที่มีกัน
ห่วงหา อาธร ทุกวันทุกยาม
ความสุขอบอุ่นใจ
กอดเกี่ยวกันไว้ไม่ให้หลุดไป
วันหนึ่งราวกับจะขาดหายใจ
อากาศหายไปราวหมดโลก
ความรักหายไป
มนุษย์สองคนหันหลังให้กัน
ไร้ความผูกพัน ไร้ความรัก
เย็นชา และเห็นแก่ตัว
มนุษย์สองคนจากกันไปแสนไกล
ธาตุอากาศของความรักที่คิดว่าหายไป
แท้จริงแล้วมิใช่
แต่หากแล้ว มันมิเคยมีจริง
