ปล.

ขอโทษนะแดนที่เอามาเขียนถึง แต่มันปลื้มนะนี่

...

วันนี้อยู่ๆก็มีน้อง add mail ใน MSN เข้ามา ซึ่งไอเราเห็นจากชื่อเมล์ก็พอเดาได้ว่าคนรู้จักกัน

(น้องแดนเพื่อนปูนนี่ซึ่งเป็นเพื่อนคุณหมีแต่สุดท้ายแล้วเราก็กลายมาเป็นเพื่อนๆกัน)

หลังจากที่บอกว่าเป็นใครแล้ว

น้องเขาก็ว่า

" เข้ามาจะบอกพี่ว่า ชอบ " (แล้วนิ่งไปสักพัก)

ไอเราถึงกับอึ้ง ชอบไร ชอบชั้น ซึ่งคงไม่ใช่ เอ้ะ เอ้ะ

"ชอบกลอนในบล็อกพี่ ...มันสวย เศร้า เฟื่องฝัน"

..

ได้ยินอย่างนี้ก็ปลื้มเลย ตอนนั้นกลอนไหนไม่รู้ปลื้มไว้ก่อน 555

น้องเขาบอกว่า ชอบ entry ฉันคือสายลม กับ ฝน(และทางเลือก)

ก็เลยเอาลิงค์มาให้อ่านกัน เผื่อใครไม่เคยอ่าน เพราะมันเก่ามาก จนเจ้าของบล็อกแทบลืมเลยหล่ะ

ฉันคือสายลม

http://uwaki.exteen.com/20070808/entry

ฝน(และทางเลือก)

http://uwaki.exteen.com/20061205/entry

...

มีคนอ่านอะไรที่เขียนไว้แล้ว มีคนชอบ รู้สึกปลื้มเล็กๆ

"บางทีคนเราเจออะไรที่เข้ากับจริตแล้วมันอดคุยกับเจ้าของผลงานไม่ได้เนอะ"

น้องแดนแอบมีแถมท้าย

...

ช่วงนี้มีรู้สึกสั่นคลอนกับสิ่งที่ตัวเองทำ ทำได้ หรือกำลังจะทำ

ว่าเฮ้ย นี่เราเก่งจริงเหรอ ฝีมือเรานี่สู้เขาได้ป่าว

แต่ทั้งนี้มีพี่คนหนึ่งเขาเคยบอกว่า บางทีเราอาจคิดว่าเราไม่เก่ง แต่เราอาจเก่งในสายตาคนอื่นก็ได้

ความลังเลของฉัน มันไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากตั้งใจทำให้เก่งขึ้นไปอีกดีกว่า

แต่กรรมอีกอย่างคือ ความขี้เกียจของฉัน

(รู้แล้วทำไมไม่แก้ฟระ)

สิ่งที่น้องแดนบอกกับความรู้สึกของฉัน มันเหมือนกันเฮ้ย บางทีสิ่งที่เรานึกไม่ถึง

มันก็มีคนชอบนะ ปลื้มหว่ะ

พูดถึงเรื่องนี้ นิสัยอีกอย่าง คือ เป็นคนไม่เชื่อเวลาคนชม (แต่วันนี้เชื่อนะ)

เวลาทำพวกโปสเตอร์ให้คอนเสิร์ต(งานของคุณหมี) หมีเขาก็จะชม ว่า สวยนะเธอ ไรทำนองนั้น

ไอเราก็  ชอบบอก ไม่เชื่อหรอก ว่าแต่จริงเหรอ จริงๆเหรอ จนหมีเขาแบบว่า นี่เธอจะถามไปถึงไหน

(ฮา)

โปสเตอร์งานต่างๆ

ถึงงานจะไม่งามมาก แต่ถ้าเราพอใจว่ามันดี มันก็ดีแล้วมั้ง

ต่อไปจะเชื่อละกัน

และที่สำคัญ

"เชื่อมั่นในตัวเองสิ"