*
คงไม่ได้ฝันไปจริงๆนั่นแหละ นี่ไงรูปถ่ายมา ฉันแหงนหน้ามองสะพานพระราม 8
.
วันนี้เธอมาหา เอาซีดีมาให้หลายแผ่น ฉันก็เอาหนัง หนังสือ และซีดีเอามาให้ด้วย
.
ไปกินข้าว เล่นเกมกีต้าร์ฮีโร่แปปนึง
.
.
แล้วก็ไป แถวท่าพระอาทิตย์กัน
นั่งชิวกัน คุยกันนู่นนี่นั่นโน่น
.
ไปกินเค้กกันที่ร้านอร่อย ที่เธอย้ำนัก ย้ำหนา
เรากินไรกันน้า
เค้ก white chocolateอะไรสักอย่าง blue berry cheeze cake
อร่อยมากมาย
ขอบคุณที่ป้อนให้ด้วย
.
ในเค้กมันต้องมีอะไรแน่เลย ถึงทำให้พวกเราเป็นอะไรบ้าๆบอๆขนาดนี้ว่าม่ะ
.
แล้วก็กลับไปนั่งแถวริมน้ำ
สะพานพระราม8 ตอนกลางคืนสวยงามดี
บรรยากาศดี
ดีมาก
เหมือนที่เธอชอบบอกว่า รู้สึกดี
.
ฉันรู้สึกดีตอนที่เธอร้องเพลงให้ฟัง แบบที่เธอชอบทำ
.
เรานั่งกันอยู่ตรงนั้น เหมือนว่าเราอาจจะฝันไป
.
.
.
แล้วเราก็ไป สะพานพระราม8 กัน
ฉันไม่เคยขึ้นไปเลย ก็เหมือนที่ฉันไม่เคยมาท่าพระอาทิตย์ไง
.
.
เดินไปไกลจนปวดขา ถึงสะพานพระราม 8
เดินขึ้นไป
.
อากาศดี เหมือนความรู้สึกของฉัน ลมพัดเย็น
รู้สึกแปลก ที่เธอขอจับมือฉัน
.
เราจับมือกัน นั่นอาจเป็นจุดพลิกผันของทุกอย่าง
จับมือฉันเสียแน่น
.
.
ได้แต่ยิ้มนั่นแหละ
.
ข้ามมาเดินอีกข้าง
จับมือ คุยกัน มองแม่น้ำเจ้าพระยา
มองไปอีกทางเห็นฟ้าแลบด้วย
.
.
ความรู้สึกมากมายเหลือเกิน
.
รู้สึกบ้าๆบอๆ เลยชวนเธอเต้น อยู่ตรงนั้น ริมสะพานพระราม 8
เธอก็เต้นด้วย (บ้าจี้เนอะ) ร้องเพลง พรหมลิขิต (แต่ต้องเป็นเวอร์ชั่นพี่โป้ โยคีนะ)
บ้าไปแล้ว
อยากจะตะโกนว่า เฮ้ย บ้าไปแล้ว
.
รู้สึกดีเกินไปแล้ว
ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้ ได้มีวันแบบนี้
.
ฉันอยากให้เธอไปด้วยกันกับฉัน
เราจะลองดู
.
วันนี้ ฉัน ไม่โสด อีกแล้ว หล่ะ
.
.
เธอบอก ฉันหลายครั้งว่า ขอบคุณ
ฉันอยากบอกตอนนี้เหมือนกัน ว่า ขอบคุณ
.
ขอบคุณ exteen ไม่งั้นคงไม่เจอกัน
ขอบคุณ ปลา Blastnest
.
ขอบคุณชีวิต
และเสียงเพลง
และที่ขาดไม่ได้
เธอ soundsyndrome
.
จะไม่ปล่อยมือเหมือนกัน
.
วันนี้วันที่ 1 ก.ย. เหมาะดีสำหรับการเริ่มต้นของฉัน
.
คู่รักเอ๊กซ์ทีนนนนนน อิ๊จฉ๊า 
