* หลายวันนี้ก็ไม่ได้เขียน entry ใหม่นะ แต่ไหง

ผู้เข้าชม เพิ่มขึ้นทุกวัน (ความจริงก็เป็นเรื่องดีนะ)

ผู้เช้าชม 1062 ครั้งแระ

แต่ว่า ม่ะเห็งมี comment เพิ่มเลย

ส่วนคนที่มา เป็นประจำ (นั่นคือ กอล์ฟแมน ก็ขอบคุงน้า)

มันอาจไม่สำคัญ แต่มันก็สำคัญนะ

สังเกตม่ะ เราไม่ได้เขียนอะไรเป็นสาระเลย

--------------> เวลาที่เราเขียน เรื่องหนัง โคตรจะตั้งใจ

ไม่มีใครสนใจเลย หรือว่าหนังมันไม่น่าสนใจ

แต่ให้รู้ไว้ ว่าเราตั้งใจ

ทั้งที่เรื่อง หนังเป็นเรื่องที่เราถนัดสุด แต่ตอนนี้ไม่อยากเขียนเลย

ไม่รู้ที่เขียนแล้ว นั่งหาข้อมูล เค้นคำวิจารณ์ออกมา

นำหนังที่เราดูแล้ว เออดีหว่ะมาเขียน แต่มันคงไม่ใช่แบบที่ทุกคนชอบมั้ง

จนเราไม่อยากจะเขียนอะไรแล้ว

ความจริงเราก็รู้หรอก ว่าคนเราจะเขียนไร ไม่ต้องนึกถึงคอมเม้นต์หรอก

แต่ไอการที่เราเขียนที่นี่ เพราะอยากให้คนได้อ่าน

ไอเรื่องที่มันดีๆ ที่อยากให้คนอื่น รับรู้ด้วยกัน

เออ ไม่รู้ดิ เราคงเป็นแค่คนไร้สาระคนหนึ่ง (มั้ง)

จะกลับมาเขียนเรื่องหนัง แล้วหล่ะ อ่ะนะ

ถ้าเรามีแรง และ กำลังใจ

ที่เขียนข้างบนและดู งอลๆ หน่อยๆ ไม่รุเปนไง เมื่อกี้โดนแม่เหวี่ยง

>>> แค่กลับถึง บ้าน 5 ทุ่ม เอง

ชิวไปหน่อย นิดนึง เตร็ดเตร่ อยู่แถวจุฬา

กินฮาจิบัง (ของโปรด โคตร) อิ่มมากกิน ไพตันราเมน เพิ่มเส้นอีกตะหาก เหอะๆ

เสร็จแล้วไป เล่นเกมตีกลอง (อันนี้ก็ดูดตังค์คนเล่นสุดๆ)

เดินเล่น แล้วก็เดินไปพารากอนซื้อของเป็นเพื่อนกับเพื่อน

เบ็ดเสร็จ ออกจากที่นั่น 4 ทุ่ม

รอรถเมล์อีก

แต่นั่งรถเมล์ตอนกลางคืนนี้สุดยอดจริงๆ ให้ลมมันตีหน้า ฟังเพลงไปด้วย

อากาศก็เริ่มหนาวแล้วน้า

อาจจะกลับบ้านคนเดียวจนชินแล้ว

ตั้งแต่ไม่มีแฟนเนี่ย เป็นปีแระ

แล้ว โ ร ค ติ ด หู ฟั ง มันก็เกิดขึ้นมาด้วย ณ เหตุนี้

กลายเป็นคนขาดดนตรีไม่ได้ซะแล้ว

ดีใจที่อยู่มาได้

ดีใจจริงๆ

ไมต้องทนทุกข์ ไม่ต้องคิดถึงใคร ไม่ต้องกลัวแฟนมีกิ้ก

สบายๆ

คนที่ทุกข์ใจยังไงก็สู้ๆนะ